Gevalletje hersenchade op twee wielen

Waarom moet een snorfietser wél een helm op… en een e-biker niet?

Weer een melding. Weer een fatbike. Weer een kind dat met 25 kilometer per uur tussen fietsers, ouderen en spelende kinderen door schiet alsof het een level uit een videogame is.

Ogen half op het verkeer, half op TikTok.

En ja.. kinderen doen domme dingen. Dat deden wij vroeger ook. Alleen hadden wij geen elektrisch opgevoerde raket onder ons achterwerk waarmee je in een paar seconden de snelheid van een snorfiets aantikt.

Dat is precies het punt: wat kán, gebeurt ook.

En als ouders, scholen en gebruikers die veiligheid niet voldoende kunnen waarborgen, dan is dat precies waarvoor wetgeving bestaat.

Maar de overheid? Die discussiërt ondertussen serieus over de dikte van banden.

Dunne banden. Dikke banden. Fatbike. Geen fatbike.

Alsof hersenletsel zich iets aantrekt van profielbreedte.

De discussie gaat compleet langs de kern heen. Het probleem is niet hoe zo’n ding eruitziet. Het probleem is snelheid, massa en impact. Een menselijk hoofd maakt namelijk geen onderscheid tussen een botsing met een “echte” snorfiets of een hippe e-bike met een batterij.

En toch is de wetgeving blijven hangen in een tijdperk van tweetaktrook en benzinedampen.

Een snorfiets met verbrandingsmotor die 25 km/u rijdt?

Helmplicht.

Rijbewijs.

Verzekering.

Boete als je met je telefoon in je hand rijdt.

Een elektrische fiets die óók 25 km/u rijdt?

Succes ermee. Veel plezier. En vergeet je powerbank niet.

Blijkbaar verandert een motor magically in “een gewone fiets” zodra er een batterij aan hangt. Alsof natuurkunde tegenwoordig afhankelijk is van de energiebron.

Maar asfalt denkt daar anders over.

Een schedel ook.

De overheid erkent zelf dat helmen hoofdletsel verminderen. Daarom geldt er een helmplicht voor brommers, snorfietsen en speed-pedelecs.

Sinds de invoering van de helmplicht voor snorfietsers daalde zelfs het aantal verkeersdoden. Dat is geen mening. Dat zijn cijfers.

Dus waarom wachten we nog?

Waarom mag een twaalfjarige zonder helm op een elektrische fiets van 25 kilometer per uur rijden, terwijl iemand op een snorscooter met exact dezelfde snelheid volledig bepakt moet zijn?

Omdat de wet kijkt naar het soort motor — niet naar het risico.

Dat is alsof je bij een val van drie hoog eerst vraagt of iemand van een houten of metalen trap viel.

En ondertussen neemt het aantal ongelukken toe. Niet alleen onder jongeren zelf, maar ook onder de mensen die ze aanrijden. Ouderen die maanden moeten revalideren. Fietsers met blijvend letsel. Hersenletsel dat een leven in seconden verandert.

Maar hé — gelukkig zijn de banden straks misschien minder breed.

Laten we asjeblieft ophouden met semantische discussies over wat officieel een “fiets” is.

En eindelijk erkennen wat iedereen allang ziet:

Veel e-bikes gedragen zich in het verkeer als gemotoriseerde voertuigen.

Alleen behandelen we ze juridisch nog alsof het een omafiets uit 1987 is.

Een helm is geen aanval op vrijheid.

Een helm is een erkenning van realiteit.

Want hersenschade maakt geen onderscheid tussen benzine of batterij.