10 zinnen die bewoners nooit hardop zeggen

…maar misschien wel denken of ooit gedacht hebben.

Bewoners zijn vaak beleefd.

Geduldig.Of gewoon moe van uitleggen.

Dus ... zeggen ze het niet.

Maar soms zouden ze misschien dit willen zeggen.

1. “Ik woon hier. Ik ben hier niet op bezoek.”

Voor medewerkers is het werk.

Voor bewoners is het hun huis.

2. “Ik was ook ooit ergens goed in.”

Boer.

Verpleegkundige.

Leraar.

Monteur.

Moeder.

Leider.

Niet alleen “bewoner”.

3. “Vraag me nog eens naar vroeger. Daar ben ik nog steeds.”

Herinneringen verdwijnen niet zomaar.Ze wachten alleen tot iemand ernaar vraagt.

4. “Als ik boos ben, is er vaak iets anders aan de hand.”

Frustratie.

Verdriet.

Verwarring.

Gemis.

Gedrag is soms gewoon gevoel dat geen woorden meer heeft.

5. “Een grapje doet soms meer dan een pil.”

Humor is een vorm van zorg.

Alleen staat het nergens in het zorgplan.

6. “Ik hoef geen perfecte dag. Alleen een beetje aandacht.”

Het zijn zelden grote dingen.

Even blijven zitten.

Een naam zeggen.

Een herinnering delen.

7. “Soms praat iedereen over mij, maar niemand met mij.”

Overleg kan dichtbij gebeuren.

Maar contact nog dichter.

8. “Ik wil nog steeds iets betekenen.”

Niet alleen ontvangen.

Maar ook bijdragen.

Een tafel dekken.

Iemand helpen.

Een verhaal vertellen.

9. “Mijn wereld is kleiner geworden. Jullie wereld kan hem groter maken.”

Een wandeling.

Een gesprek.

Een blokje Duplo.

Soms is dat al genoeg.

10. “Ik hoop dat jullie mij zien zoals ik mezelf nog een beetje voel.”

Niet alleen oud.

Niet alleen ziek.

Maar nog steeds mens.

Een kleine gedachte om mee te nemen

Dagbeleving ontstaat wanneer iemand zich nog deel van het leven voelt.

Niet wanneer een dag gevuld is.

Maar wanneer een dag betekenis heeft.

Vraag aan collega’s:

Als bewoners één zin écht tegen ons zouden zeggen…

welke zou dat zijn?