Op jacht naar mini-wondertjes!
- René den Haan

- 16 uur geleden
- 2 minuten om te lezen
Je hebt de hoopvraag gesteld. Misschien zelfs de wondervraag.
En jawel: de cliënt vertelt hoe een goede dag eruitziet. Wat belangrijk voor hem is. Waar hij meer van zou willen.
Mooi. Maar dan komt vaak de vraag: "En nu?"
Want een wonder ontdekken is leuk, maar daar houdt het gesprek natuurlijk niet op.
Sterker nog: nu begint het pas!
Pak je vergrootglas erbij
De volgende stap is verrassend simpel: Ga op zoek naar de mini-wondertjes!
Dat zijn die kleine momenten waarop het leven al een héél klein beetje lijkt op wat de cliënt graag zou willen.
Geen grote doorbraken. Geen Disney-einde.
Gewoon kleine positieve uitzonderingen. Momenten waarop iemand denkt:
"Ja... zo zou ik me eigenlijk wat vaker willen voelen."
Zorgprofessionals zijn slechte mini-wondertjes-jagers
Dat klinkt misschien hard, maar zorgprofessionals zijn dus vaak fantastisch in het vinden van problemen.
Waar gaat het mis?
Hoe lang al?
Hoe ernstig is het?
We hebben soms het speurneus-talent van Sherlock Holmes... zolang het maar over ellende gaat.
Maar vraag (ook) eens:
"Wanneer was het een klein beetje beter?"
"Wat is het kleinste teken van vooruitgang?"
Dan gebeurt er vaak iets interessants.
"Nou... gisteren heb ik toch even buiten gezeten."
"Mijn dochter kwam langs en toen voelde ik me rustiger."
"Ik heb vanmorgen eigenlijk best lekker geslapen."
Bingo.
Daar is-ie.
Een mini-wondertje!
Uitvergroten zonder vergrootglas
Heb je zo'n mini-wondertje gevonden? Dan wordt het interessant.
Vraag bijvoorbeeld:
Hoe is dat gelukt?
Wat deed je toen?
Wat hielp daarbij?
Hoe zou je daar meer van kunnen krijgen en doen?
En ineens verschuift het gesprek. De cliënt is niet langer iemand die alleen een probleem heeft, maar ook iemand die blijkbaar al invloed heeft.
Al is het maar een klein beetje.
De geheime formule
En hier komt misschien wel de meest revolutionaire interventie uit de hele zorg:
Als iets werkt, doe er meer van.
Dat fijne telefoongesprek? Vaker.
Dat ommetje? Nog eens.
Dat moment van rust? Bewust opzoeken.
Geen ingewikkeld behandelprotocol.
Geen zevenstappenplan.
Gewoon meer van wat helpt.
En als iets niet werkt?
Stop ermee en doe iets anders.
Tot slot
Dus als je hebt ontdekt wat belangrijk is voor de cliënt, ga dan niet direct op zoek naar de volgende interventie.
Ga éérst op zoek naar de mini-wondertjes.
Naar die kleine momenten waarop het leven al een beetje lijkt op wat iemand graag wil.
Want grote veranderingen zijn vaak slecht verstopt. Ze liggen meestal gewoon voor je neus. Je moet alleen even weten waar je moet kijken.





Opmerkingen