Positieve gezondheid, leidinggeven en dreamteams

De droom van elke manager: een team dat precies doet wat jij zegt.

De realiteit: dat is dus precies niet de bedoeling.

Laten we maar meteen een kleine illusie doorprikken: als je werkt vanuit positieve gezondheid, dan is je organisatie geen kopieermachine.

Dus nee, het doel is niet dat iedereen hetzelfde denkt, doet en praat (hoe verleidelijk dat soms ook klinkt op maandagochtend om 09:00). Sterker nog: als je team op elkaar begint te lijken… heb je waarschijnlijk een groot probleem!

In organisaties die werken vanuit positieve gezondheid draait het niet om “hoe krijgen we iedereen in hetzelfde keurslijf?”, maar om:“Hoe benutten we wat er al ís?”

Dat betekent dus: verschillende karakters, verschillende talenten én verschillende manieren van werken (ja, ook die ene collega die altijd eerst koffie nodig heeft)

Want verrassing: een homogeen team is voorspelbaar.

Een divers team is flexibel. En laat flexibiliteit nou nét handig en nodig zijn in een wereld waar plannen gemiddeld drie dagen houdbaar zijn.

Je medewerkers zijn geen kostenpost (sorry, Excel)

Positieve gezondheid zegt eigenlijk iets heel simpels (maar blijkbaar revolutionairs): je medewerkers zijn je fundament.

Niet je protocollen. Niet je beleidsstukken van 51 pagina’s. Niet je PowerPoint met pijltjes. Maar mensen.

En dus is de vraag niet: “Hoe sturen we ze aan?” Maar: “Wat kan deze persoon bijdragen aan het doel van de organisatie?”

Dat vraagt iets spannends van leiders: namelijk… loslaten dat jij alles moet weten.

Even een lesje van Steve Jobs (ja, die van de zwarte coltrui)

Hij zei het al vrij droog:

“Het heeft geen zin om slimme mensen aan te nemen en ze te vertellen wat ze moeten doen.”

Au. Dat betekent dus: jij hoeft niet de slimste te zijn; en sterker nog: dat moet je ook niet willen.

Welkom dus in de wereld van de kenniswerker: mensen die meer weten van hun vak dan jij. (Ik weet het, even slikken.)

Maar het goede nieuws: als je ze ruimte geeft, gaan ze dingen doen die jij zelf nooit had bedacht. Het slechte nieuws: als je ze géén ruimte geeft… gaan ze dat ergens anders doen.

Het mythische “dreamteam” (spoiler: het is geen sprookje)

Veel leiders denken dat een dreamteam bouwen ongeveer zo voelt als: ingewikkeld, tijdrovend - en vooral: iets voor anderen.

Maar eigenlijk is het concept verrassend simpel: Zorg dat goede mensen met goede mensen werken en ga er vervolgens niet bovenop zitten

Jobs noemde dat zijn A-spelers: mensen die goed zijn in hun werk én passen bij de cultuur én energie geven (in plaats van kosten… sociaal gezien dan)

En ja, die mensen meestal : willen vrijheid, invloed en hebben een lichte allergie voor micromanagement

Kortom: precies het soort mensen waar traditionele organisaties een beetje zenuwachtig van worden.

Laat die intrapreneur los (geen zorgen, hij bijt niet)

Organisaties die echt floreren, doen iets spannends: ze behandelen medewerkers niet als uitvoerders, maar als mini-ondernemers.

Dat betekent: zelf nadenken en zelf beslissen. En ja, ook soms falen - want dat hoort erbij. Oftewel :mensen gedragen zich alsof het hun toko is.

En ineens gebeurt er iets geks: de betrokkenheid stijgt; de energie en de verantwoordelijkheid stijgt. Wie had dat gedacht.

Vrijheid (eng hè?)

Top-down aansturing werkt ongeveer net zo goed als een goedkope paraplu in een storm. Waarom? Omdat mensen vaak méér weten van hun werk dan hun manager.

Dus als jij alles blijft bepalen vertraag je je beslissingen en demotiveer je mensen en krijg je precies wat je vroeg: minimale inzet.

Vrijheid betekent niet “zoek het maar uit”, maar: het hebben en nastreven van een duidelijk doel + ruimte om daar te komen op je eigen manier

Of zoals Jobs het zei:“Ideas, not hierarchy.”

Purpose: waarom doen we dit eigenlijk?

Een van de snelste manieren om mensen kwijt te raken: ze laten werken zonder duidelijk doel. Mensen willen dus graag ergens naartoe werken. Niet alleen “taken afvinken”, maar iets betekenen. Zeker in zorgbedrijven!

Dus leiderschap is niet: harder praten of nog meer controleren en overleggen,

maar: richting en betekenis geven en vervolgens vertrouwen hebben.

Feedback: het vergeten ingrediënt

Gebrek aan communicatie is een klassieker.

Iedereen denkt dat het wel goed zit…totdat iemand vertrekt en zegt: “Ik voelde me nooit echt gehoord.” Pijnlijk.

Dus: geef feedback, vraag om feedback en luister (ja, echt luisteren, niet wachten tot je weer mag praten). En oja.. positieve feedback werkt hierin écht het beste -want mensen leren vooral van successen!

Tot slot: bouwen op wat er al is

Positieve gezondheid en oplossingsgericht werken hebben een heerlijk nuchtere basis: kijk eerst naar wat al werkt

(en niet: alles opnieuw bedenken en iedereen opnieuw opleiden of een compleet nieuw model invoeren)

Maar: benut talent, versterk wat goed gaat en bouw daarop verder

Of simpeler gezegd: je hoeft geen nieuw huis te bouwen als de fundering al staat.

Conclusie (voor de snelle, oplossingsgerichte lezers)

Wil je een sterke organisatie?

Stop dan met:

• iedereen hetzelfde maken

• alles controleren

• denken dat jij het beste weet

En begin met:

• vertrouwen

• diversiteit omarmen

• en luisteren naar de mensen die je al hebt

Want de grap is: je dreamteam loopt waarschijnlijk al rond.

Je moet ze alleen nog even de ruimte geven om het te laten zien.