Positieve gezondheid + ouderen + psychiatrie= verrassend goed idee

Er zijn van die zinnen die je in de zorg zó vaak hoort dat je ze bijna automatisch wegfiltert.

“De cliënt centraal.”,

“Eigen regie.”

“Herstelgericht werken.”

En ergens, tussen de koffie en de vergadering van de week, denk je: ja hoor, daar gaan we weer.

Maar toen… gebeurde er iets onverwachts.

Haarlem. Teamdag ouderenpsychiatrie.

En ja - we gingen het écht doen.

Op de teamdag van de polikliniek SGGZ ouderen in Haarlem gingen we samen aan de slag met positieve gezondheid.

Niet als beleidsstuk of PowerPoint, maar gewoon: wat is het nou écht, en hoe doen we dat dan? Onder begeleiding van Marlies Helman en René den Haan.

De context: steeds meer ouderen, steeds minder handen

We hoeven het niet mooier te maken dan het is: meer mensen die zorg nodig hebben en minder mensen die die zorg kunnen geven. Dus ja, we hebben een probleem.

Maar gelukkig is ook een team met (even opscheppen toegestaan) zo’n 300 jaar aan ervaring bij elkaar. Wij dus.

Dat is dus geen team, dat is een wandelende Wikipedia met koffiepauzes.

Van “wat gaat er mis?” naar “wat werkt al?”

Wat we vaak doen in de GGZ?

We kijken naar wat er niet goed gaat. Logisch ook - daar komen mensen voor.

Maar wat gebeurt er als je óók kijkt naar: wat er nog wél lukt, wat iemand belangrijk vindt en wat weer een beetje richting geeft

Precies daar komt positieve gezondheid om de hoek kijken.

Niet: “Hoe krijgen we de klacht weg?”

Maar: “Waar wil deze persoon naartoe — en hoe helpen we daarbij?”. Een mooie metafoor is de oplossingsgerichte taxichauffeur. Die vraagt aan zijn klant 'Waar wil je naartoe?' I.p.v. 'waar wil je vanaf'.

Klinkt simpel maar dat is het niet.

Maar het werkt wél.

En toen draaiden we de spiegel om (spannend momentje)

Want ja… als je dit voor je cliënten wilt, moet je het zelf ook aandurven. Dus gingen we met de Yucelmethode aan de slag.

We brachten met blokken, steunpilaren en balken in kaart:

waar we als team goed in zijn,

welke talenten er rondlopen (spoiler: best veel), waar het schuurt - en waar we iets mee kunnen. En vooral: wat helpt ons vooruit?

Oftewel: wat werkt? -hoe komen we van A naar B, zonder dat we onderweg verdwalen in beleidstaal?

Het mooie? De antwoorden zitten al in de groep.

En ja, daarna lagen we met z’n allen te ontspannen

Want na al dat denken en reflecteren… was het tijd voor een klankschaalsessie.

(Een moment waarop zelfs de meest nuchtere collega denkt:

oké… dit is eigenlijk best lekker.)

Gevolgd door een goed diner met tapas— want positieve gezondheid werkt aantoonbaar beter met eten.

De serieuze boodschap (verstopt in alle gezelligheid)

Positieve gezondheid is geen trucje of extra taak -maar een andere manier van kijken. Naar je cliënt, naar jezelf en naar je team ..en met een opdracht voor de organisatie.

En misschien wel het belangrijkste: het geeft weer wat lucht in een systeem dat soms dichtslibt.

En eerlijk is eerlijk:

als je na een teamdag naar huis gaat met energie in plaats van vermoeidheid… dan weet je dat je iets goeds te pakken hebt.

Dit vraagt om meer.